گويا گل لاله سرخ هنگامى كه سر فرودمىآورد و بالا مىبرد ، بيرقهايى از ياقوت است كه بر نيزه‌هايى از زبرجد پهن شده است . 782 - 783 كانما لمع . . . ص 287 گويا خالهاى درخشنده سياهى از گل شقايق در آن هنگام كه باز مىشود ، سرمه‌اى است كه همراه اشك ، بر گونه‌اى آغشته به رنگ سرخ جارى گشته است . 784 - يا ما اميلح . . . ص 287 وه چه نمكين بره آهوان ما كه از اين كوچولو درختان « ضال « 95 » » و « سمر « 95 » » نيرو گرفتند . 785 - فاذا ظلمت . . . ص 288 هرگاه در حق من ستم شود ، پس همانا ستم من دليرانه و چشيدنش تلخ همانند تلخى « علقم » « 96 » است . 786 - و ما كان بينى . . . ص 288 اگر تو را به‌سلامت مىديدم ، ميان من و ثروتمندى جز شبهاى كمى فاصله نبود . 787 - قريانها . . . ص 288 مسيلهاى آن از بوستانهاى انبوه از درخت « طلح » « 97 » و « رند » « 98 » و انار و توت است . 788 - احبب . . . ص 288 چه محبوب است آن وادى نزد من از نظر مقام و منزلت ، و چه محبوب است نزد من درخت « طلح » آن و مسيلهاى باريكش ! 789 - 792 و بيت . . . ص 289 خانه‌اى كه سقف آن درخت « طلحه » است كه شاخه‌هاى آن با گل آويخته شده است ، گويى آسمان ما را احاطه كرده در حالى كه ستارگان در اطرافش مىخرامد گلهايش با گردش آفتاب مىگردد چنان كه مردمك چشم در چشم مىچرخد ، و از دستبرد دستها بازش مىدارد و

--> ( 95 ) - رك : به پاورقى صفحه قبل . ( 96 ) - « علقم » حنظل و هر چه تلخ باشد و درخت تلخ مزه . - م . ( 97 ) - « طلح » درختان بزرگ در ريگستان . - م . ( 98 ) - « رند » نوعى از درخت خوشبوى و عود . ( منتهى الارب ) . - م .